กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย NovelSQL
บทที่ 363 มองเพียงได้เสีย
หลังการประชุมจบ หลี่รุ่ยเดินออกจากห้องประชุม รู้สึกปวดหัวเล็กน้อย
แค่การอธิบายแผนมหึมาขนาดนี้ก็ทำให้เขาใช้สมองไปมากเกินพอแล้ว
ในที่สุดหลี่รุ่ยก็เข้าใจว่าทำไมบรรดาคนใหญ่คนโตถึงต้องมีผู้ช่วยและที่ปรึกษากันเป็นกอง ลำพังพลังและสติปัญญาของคนคนเดียว ต่อให้เป็นผู้ย้อนเวลาก็จัดการงานจุกจิกยุ่งเหยิงสารพัดไม่ไหว หากต้องทำทุกอย่างด้วยตัวเองจริง ๆ เกรงว่าแม้แต่เวลานอนก็คงไม่มี
'ผมจะสูญเสียชีวิตส่วนตัวเพราะงานไม่ได้สิ' หลี่รุ่ยคิดเช่นนั้น ก่อนกวักมือเรียกเหอเฉ่าเฉ่ามาอย่างไม่รู้สึกผิด