ตอนที่ 152 เจตนาที่แท้จริงของบริษัทเจียหมี่

ท่าทีของอวี๋ซือหยาเด็ดขาดจนน่าประหลาดใจ ทำให้เรื่องราวตกอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกในทันที บรรยากาศภายในห้องค่อนข้างตึงเครียด

หลังลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เลขาฯ สวี่ก็เป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นก่อน "ผู้จัดการใหญ่อวี๋ พวกเราคุยกันตามลำพังหน่อยดีไหมครับ"

อวี๋ซือหยายิ้มพลางพยักหน้า คนที่มีสถานะอย่างเลขาฯ สวี่ถึงกับพาชาวต่างชาติสองคนนี้มาพบเธอด้วยตัวเอง ย่อมแสดงให้เห็นแล้วว่าทางเมืองให้ความสำคัญกับคนทั้งสองมากเพียงใด สมควรคุยเปิดอกกันส่วนตัวก่อน จะได้ไม่ทำให้คนกันเองต้องมาขุ่นเคืองใจเพราะชาวต่างชาติสองคน

เมื่อเห็นเธอตอบตกลง เลขาฯ สวี่ก็เอียงศีรษะเล็กน้อยแล้วเอ่ยด้วยรอยยิ้ม "คุณไรเดอร์ คุณปีเตอร์ ผมขอคุยกับผู้จัดการใหญ่อวี๋ตามลำพังสักสองสามประโยคครับ"

ล่ามช่วยถ่ายทอดคำพูดของเลขาฯ สวี่

สองชาวต่างชาติพูดคุยกันรัวเร็วอยู่สองสามคำ บนใบหน้ามีสีหน้าผ่อนคลาย พลางผายมือทำท่าเชิญ

โดยไม่ต้องรอให้ล่ามแปล เลขาฯ สวี่ก็เข้าใจความหมาย เขายิ้มให้คนทั้งสองแล้วลุกขึ้นเดินออกไปก่อน

อวี๋ซือหยาก้าวตามไปติดๆ ทว่าเมื่อพ้นประตู เธอก็ก้าวนำหน้าเลขาฯ สวี่ไปก้าวหนึ่ง แล้วพาเขาไปยังห้องทำงานของเธอ พร้อมกล่าวด้วยรอยยิ้ม "เลขาฯ สวี่ เชิญนั่งค่ะ"