เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Minibunny
บ่ายสี่โมงกว่า อวี๋ซือหยากลับมาถึงบ้าน ภายในเรือนเงียบสงัดไร้เสียงผู้คน เธอจึงตะโกนเรียกไปสองเสียง "เซียงเซียง หงอิง..."
ไม่มีเสียงตอบรับ ห้องของสองสาวเปิดแง้มไว้ครึ่งหนึ่ง อวี๋ซือหยายื่นศีรษะมองเข้าไปข้างใน ข้าวของจัดเก็บเป็นระเบียบเรียบร้อยดี เพียงแต่ไม่เห็นเงาคน
อากาศร้อนขนาดนี้หนีไปไหนกันนะ หรือว่าจะออกไปเที่ยวเล่นกับพวกเพื่อนร่วมชั้น ก็มีความเป็นไปได้ เพิ่งจะสอบเสร็จ ปล่อยให้พวกเธอได้ผ่อนคลายบ้างก็ดีเหมือนกัน
อวี๋ซือหยาจึงไม่ได้สนใจ รินน้ำต้มสุกที่เย็นแล้วแก้วหนึ่ง ดื่มเสร็จก็กลับเข้าห้องตัวเองเพื่องีบสักครู่ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอากาศร้อนเกินไป ประกอบกับต้องวิ่งวุ่นไปทั่วสารทิศหรือไม่ เธอจึงรู้สึกเวียนหัวเล็กน้อย มีอาการคล้ายจะเป็นลมแดด
อวี๋ซือหยานอนหลับตางีบไปพักหนึ่ง ระหว่างที่กำลังสะลึมสะลืออยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงพูดคุยดังมาจากด้านนอก เธอคลึงหว่างคิ้วเบา ๆ ก่อนจะยันตัวลุกขึ้น พอผลักประตูออกไป ก็เห็นเสิ่นเจี้ยนตงกำลังยื่นแก้วน้ำที่เพิ่งรินเสร็จให้พวกพี่สาวทั้งสองคน พลางเอ่ยปากบ่นไปด้วย "พวกพี่จะไปทำแบบนี้ทำไมกัน อากาศร้อนปานนี้ ยุ่งง่วนตั้งแต่เช้ายันค่ำหาเงินได้สักกี่บาทกี่สตางค์เชียว ถ้าพวกพี่ขาดเงินก็บอกผมสิครับ ผมมีเงิน ไม่จำเป็นต้องให้พวกพี่ลำบากขนาดนี้เลย... พะ พี่สะใภ้ พี่กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ"
อวี๋ซือหยาไม่ได้ตอบเขา แต่กลับมองไปยังเด็กสาวทั้งสองคน