ตอนที่ 134 ข้อกังวลของเลขาฯ เฟ่ยกับการตัดสินใจครั้งสำคัญ

"เลขาฯ เฟ่ยครับ?" เลขาฯ กู่เดินตามออกจากห้องทำงานมาติด ๆ พอเห็นเลขาฯ เฟ่ยที่เดินอยู่ข้างหน้าหยุดก้าวลงกะทันหัน เขาก็รีบชะงักฝีเท้าตาม มองเลขาฯ เฟ่ยด้วยความไม่เข้าใจ

เลขาฯ เฟ่ยไม่ได้สนใจเขา หันกลับไปมองห้องทำงานที่อยู่ไม่ไกล ลังเลอยู่สองวินาที ก่อนจะก้าวเท้ายวบยาบลงบันไดไป

เลขาฯ กู่รีบก้าวตามไปทันที

ที่ชั้นหนึ่งยังมีโทรศัพท์อยู่อีกเครื่อง เป็นเบอร์สาธารณะของอำเภอสำหรับติดต่อภายนอก มีเรื่องอะไรส่วนใหญ่ก็จะโทรเข้าเบอร์นี้ ผู้อำนวยการสำนักงานข้างในเห็นเลขาฯ เฟ่ยเดินเข้ามาก็ตกใจ รีบลุกขึ้นยืน "เลขาฯ เฟ่ย..."

เลขาฯ เฟ่ยโบกมือ "ผมขอใช้โทรศัพท์หน่อย"

ผู้อำนวยการสำนักงานรู้ความ รีบเดินออกไป พลอยดึงประตูปิดให้เสร็จสรรพ

ในห้องจึงเหลือเพียงเลขาฯ เฟ่ยกับเลขาฯ กู่สองคน

เลขาฯ เฟ่ยยกหูโทรศัพท์ หมุนไปได้สองตัวเลขแล้วก็วางลง หันไปถามเลขาฯ กู่ "เธอว่าอวี๋ซือหยาคนนั้นจะย้ายโรงงานอาหารสัตว์ไปเมืองเอกจริง ๆ หรือเปล่า"

คำถามนี้ทำเอาเลขาฯ กู่ตอบไม่ถูก เขาจะไปรู้ได้ยังไงว่าอวี๋ซือหยาคิดอะไรอยู่ แต่จะไม่ออกความเห็นต่อคำถามของเลขาฯ เฟ่ยก็ไม่ได้ เลขาฯ กู่จึงได้แต่กัดฟันพูด "ก็อาจจะมั้งครับ"

เลขาฯ เฟ่ยลูบคาง พยักหน้าให้เลขาฯ กู่ "ถ้าลองเปลี่ยนให้เธอไปอยู่ในตำแหน่งของอวี๋ซือหยาดู เธอลองบอกมาซิว่าเธอจะย้ายโรงงานอาหารสัตว์ไปเมืองเอกไหม"