ตอนที่ 109 มอบของฝากผูกมิตร ส่งหัวหน้าแผนกผางเดินทางกลับ

ถึงอย่างไรฟาร์มเพาะเลี้ยงเป็ดชิงเหอก็อยู่ในชนบท ไม่มีสิ่งบันเทิงเริงรมย์ และไม่มีอะไรแปลกใหม่ เมื่อธุระเสร็จสิ้น หัวหน้าแผนกผางจึงอยากเดินทางกลับ

หัวหน้าแผนกผางเห็นว่ามีรถให้ติดไปด้วย ย่อมสะดวกกว่าการที่ตนต้องเดินทางต่อไปยังเมืองเอกแล้วค่อยนั่งรถไฟกลับมากนัก ทั้งยังช่วยประหยัดเวลาได้ไม่น้อย จึงเอ่ยปากขอร่วมทางไปกับรถขนส่งทันที

อวี๋ซือหยาย่อมไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ เธอยิ้มพลางสั่งให้หม่าตงอวิ๋นเตรียมของฝากไว้สองชุด ก่อนจะยื่นให้หัวหน้าแผนกผางกับสหายหลิว "นี่เป็นของฝากพื้นเมืองของคอมมูนหงอวิ๋นเราค่ะ หัวหน้าแผนกผางกับสหายหลิวเอาติดไม้ติดมือกลับไปลองชิมดูนะคะ ถ้าเห็นว่าอร่อย อย่าลืมช่วยพวกเราบอกต่อด้วยล่ะ วันหน้าบนรถไฟจะได้เอาไปวางจำหน่ายพ่วงด้วยได้ค่ะ"

เธอมอบเป็ดพะโล้อบแห้งให้คนละสองตัว ไส้กรอกแฮมหกแท่ง ทั้งหมดบรรจุในกล่องพิมพ์ลายประณีต ดูดีมีหน้ามีตาแต่ไม่ได้มีมูลค่าสูงเกินไป เป็นเพียงของฝากพื้นเมืองเท่านั้น ไส้กรอกแฮมนั้นอยู่ในรายการสินค้าที่สั่งซื้อรอบนี้อยู่แล้ว ทว่าเป็ดพะโล้อบแห้งหัวหน้าแผนกผางไม่ได้สั่งซื้อไป เขาอาจมองว่าเป็ดตัวใหญ่ทั้งตัวเช่นนี้ขายบนรถไฟได้ยาก คำพูดของอวี๋ซือหยาจึงเจาะจงถึงเป็ดพะโล้อบแห้งโดยเฉพาะ

ของฝากลักษณะนี้ คนให้ก็ไม่รู้สึกลำบากใจ คนรับก็ไม่ต้องกลัวว่าจะกลายเป็นของร้อนมือ