ตอนที่ 92 เดินหน้าสร้างโรงงานอาหารสัตว์

เลขาฯ หวังรู้สึกว่าตั้งแต่รู้จักกับอวี๋ซือหยามา สมองของเขาก็มักจะตามไม่ค่อยทันอยู่เรื่อย พวกเขากำลังคุยกันเรื่องวิธีลงโทษเพื่อป้องกันปัญหาการปลอมปนในธัญพืชแท้ ๆ แต่อวี๋ซือหยากลับกระโดดข้ามไปเรื่องตั้งโรงงานใหม่เสียอย่างนั้น

อวี๋ซือหยายิ้มพลางถามกลับ "ทำไมจะไม่ได้ล่ะคะ เลขาฯ หวัง ขอแค่คุณยอมอนุมัติที่ดินให้ฉันก็พอ ถ้าคุณตกลง ตอนนี้ฉันก็จะเริ่มเตรียมการเรื่องนี้ทันทีเลยค่ะ"

เลขาฯ หวังตกตะลึงกับการลงมือทำอันรวดเร็วของเธอ จึงมองเธอด้วยความประหลาดใจ "จะเริ่มทำตอนนี้เลยเหรอ"

อวี๋ซือหยาพูดอย่างเป็นเหตุเป็นผล "ตอนนี้เดือนกรกฎาคม อีกสองเดือนก็ถึงช่วงเก็บเกี่ยวใหญ่แล้ว พวกเรารีบตั้งโรงงานอาหารสัตว์ขึ้นมาให้เร็วหน่อย อีกสองเดือนข้างหน้าก็จะได้เริ่มรับซื้อธัญพืชมาผลิตอาหารสัตว์ได้พอดีค่ะ"

เลขาฯ หวังเห็นท่าทางของเธอไม่เหมือนกำลังพูดเล่น จึงลังเลเล็กน้อยแล้วยิ้มออกมา "นี่ดีแน่นอนอยู่แล้ว เปิดโรงงานเพิ่มอีกแห่ง คอมมูนเราก็จะมีคนงานเพิ่มขึ้นอีกเป็นร้อยคน นี่เป็นเรื่องดีสำหรับทุกคนอยู่แล้ว เรื่องที่ดินไม่มีปัญหา เธออยากได้แปลงไหนก็ว่ามาได้เลย"

อวี๋ซือหยาไม่ได้มีที่ดินแปลงไหนที่ถูกใจเป็นพิเศษ ทว่าโรงงานอาหารสัตว์ต้องมีรถวิ่งเข้าออกขนส่งธัญพืชและอาหารสัตว์ ย่อมต้องสร้างในจุดที่การคมนาคมสะดวก มิฉะนั้นภายหลังทางโรงงานยังต้องหาทางขยายถนน ไม่อย่างนั้นรถบรรทุกจะเข้ามาไม่ได้ ต้นทุนค่าขนส่งสินค้าจะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล อีกทั้งยังทำให้สิ้นเปลืองแรงงานและเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์อีกด้วย