ตอนที่ 90 เจรจาขอที่ดินกับนายกเทศมนตรีเกา

วันนี้นายกเทศมนตรีเกาอารมณ์ดีและพูดคุยง่าย อวี๋ซือหยาจึงรีบคว้าโอกาสไว้ทันที "ขอให้ทางเมืองเอกช่วยสนับสนุนเสบียงอาหารให้ฟาร์มเพาะเลี้ยงของพวกเราอีกสักห้าร้อยตันเถอะค่ะ แล้วก็เรื่องที่ดินสำหรับสร้างโรงงาน โรงงานของพวกเราแม้ว่าขนาดช่วงแรกจะไม่ใหญ่นัก แผนเบื้องต้นวางไว้ที่สองหมื่นตารางเมตร แต่ระยะยาวจะต้องขยายต่อแน่นอน ถ้าเป็นแบบนี้จึงเหมาะที่จะสร้างในเขตชานเมืองมากกว่า ฉันมองว่าทางฝั่งตะวันออกค่อนข้างเหมาะค่ะ"

เหตุผลที่อวี๋ซือหยาเล็งฝั่งตะวันออกไว้ ไม่ใช่แค่เพราะในอนาคตฝั่งตะวันออกจะเป็นศูนย์กลางการพัฒนาของเมืองเอกเท่านั้น แต่ยังเป็นเพราะสถานีรถไฟตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกด้วย ระยะทางจึงใกล้กว่า ในอนาคตสามารถขนส่งสินค้าด้วยรถไฟไปยังทั่วประเทศได้อย่างรวดเร็ว ทั้งประหยัดต้นทุนและประหยัดเวลา

เวลานี้ตัวเมืองยังไม่ผ่านการขยายตัว ขนาดไม่ใหญ่นัก ที่ดินยังมีอยู่อีกมาก

นายกเทศมนตรีเกาทำงานในเมืองเอกมาสิบกว่าปี ย่อมรู้สภาพของเมืองอย่างทะลุปรุโปร่ง พออวี๋ซือหยาเอ่ยขึ้นมา ในหัวเขาก็ปรากฏภาพภูมิประเทศทางทิศตะวันออกทันที ดินแถบนั้นไม่ค่อยดี มีกรวดหินเยอะ ผลผลิตธัญพืชต่ำ ประชากรจึงไม่หนาแน่นเท่าไหร่ หากฟาร์มเพาะเลี้ยงจะไปสร้างที่นั่นก็ถือว่าใช้ได้ทีเดียว

เรื่องการรับสมัครคนงานนั้น ความจริงในใจอวี๋ซือหยายังไม่มีแผนการแน่ชัด สาเหตุหลักคือเสื้อขนเป็ดถือเป็นของใหม่ ผลตอบรับจากตลาดยังยากที่จะบอกได้ หากขายไม่ออกขึ้นมา การรับคนงานมากเกินไปจะกลายเป็นภาระของหน่วยงาน