เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Minibunny
พ้นวันที่สองของเดือนหนึ่งมาได้ ฟาร์มเพาะเลี้ยงก็เปิดงาน เริ่มเดินหน้าการผลิตอย่างเร่งด่วนเข้มข้น เพราะก่อนปีใหม่สินค้าขายจนเกลี้ยง ร้านค้าสาขากำลังรอให้พวกเขาส่งของไปถึงจะเปิดร้านได้ พวกเขาจึงต้องรีบส่งสินค้าล็อตแรกไปให้ทันก่อนเปิดร้านในวันที่สิบ
ในวันนั้น พานหย่งคังกับอู๋เฉียงวิ่งรถติดต่อกันหลายเที่ยว ทั้งไปรับเป็ดจากคอมมูนอื่นอีกสามแห่ง และยังต้องไปขนธัญพืชที่สถานีรับซื้อธัญญาหารจนยุ่งจนหัวหมุน ทั้งสองคนผลัดกันขับรถ รถไม่เคยได้หยุดวิ่งตลอดทั้งวัน แต่สินค้าก็ยังขนไม่หมด พรุ่งนี้ยังต้องทำต่อ
เสี่ยวหลี่รอจนธัญพืชชุดสุดท้ายเข้าคลังเรียบร้อย จึงพูดกับอวี๋ซือหยาว่า "อีกสองวัน พานหย่งคังกับพวกเขายังต้องไปส่งลูกเป็ดให้ฟาร์มเพาะเลี้ยงอีกยี่สิบกว่าแห่งทั่วทั้งอำเภอ อาศัยรถของพวกเขาแค่คันเดียว หมุนไม่ทันแน่ครับ"
อวี๋ซือหยาก็รู้เรื่องนี้ดี ยามที่ฟาร์มเพาะเลี้ยงขยายขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ที่ที่ต้องใช้รถก็ยิ่งมีมากขึ้นทุกที ทั้งไปส่งของที่เมืองเอก ทั้งไปขนธัญพืชที่ตัวอำเภอ ทั้งส่งลูกเป็ดให้ฟาร์มเพาะเลี้ยงแต่ละแห่ง ทั้งไปรับเป็ดโตเต็มวัย ที่ไหนก็ต้องใช้รถทั้งนั้น หากรถล้ำค่าคันนี้เกิดพังขึ้นมา ทุกเรื่องก็ต้องเลื่อนออกไป จะยิ่งทำให้เสียงานเสียการอย่างมาก
แต่รถคันหนึ่งไม่ใช่เรื่องของเงินไม่กี่พันไม่กี่หมื่นหยวน รถใหม่คันหนึ่งต้องใช้เงินตั้งหลายหมื่น ส่วนรถเก่านั้นก็ใช่ว่าจะหาซื้อกันได้ง่ายๆ
อวี๋ซือหยาถอนหายใจ "รอไปก่อนเถอะ ไว้ฉันค่อยคิดหาวิธีดูว่าจะหารถมาเพิ่มอีกสักคันได้ไหม"