ตอนที่ 69 ปัญหาเสื้อขนเป็ดและจดหมายจากเสิ่นเยวี่ย

"ผู้จัดการอวี๋คะ ผู้จัดการอวี๋..." หม่าตงอวิ๋นส่งเสียงเรียกอยู่หลายครั้ง สายตามองอวี๋ซือหยาด้วยความอยากรู้อยากเห็น นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นอวี๋ซือหยาใจลอยในเวลาทำงาน "ใต้ตาคุณมีรอยคล้ำ เมื่อคืนพักผ่อนไม่พอหรือคะ"

อวี๋ซือหยาเงยหน้าขึ้น "อ๋อ เธอเรียกฉันเหรอ เมื่อกี้คิดอะไรเพลินไปหน่อย มีเรื่องอะไรหรือ"

หม่าตงอวิ๋นรีบรายงานซ้ำอีกรอบ "อาจารย์จ้าวกับพวกเขาลองใช้หลายวิธีแล้วค่ะ แต่ก็ยังทำแบบที่คุณบอกไม่ได้ คือเย็บขนเป็ดเข้าไปในเสื้อแล้วขนไม่หลุดรอดออกมา ขนเป็ดนี่ทำเสื้อผ้าได้จริงหรือคะ"

ทำไมจะไม่ได้ล่ะ ที่ล้มเหลวก็ไม่พ้นฝีมือเทคนิคยังไม่ถึงขั้น หรือไม่ก็เนื้อผ้าใช้ไม่ได้

แต่การจะให้คนที่ไม่เคยเห็นเสื้อขนเป็ดมาก่อนมาประดิษฐ์เสื้อขนเป็ด ทั้งยังไม่มีประสบการณ์ให้ลอกเลียนแบบเลย ก็ถือว่าลำบากพวกเขาจริงๆ อวี๋ซือหยาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าว "งั้นให้พวกเขาลองดูไปก่อนว่ามีวิธีหรือเทคนิคคัดแยกขนอ่อน ทำความสะอาด ฆ่าเชื้อ และอบแห้งขนอ่อนได้ไหม ถ้าพัฒนาจนก้าวหน้าในด้านใดด้านหนึ่งได้ ก็มีเงินรางวัลให้เหมือนกัน เรื่องเสื้อขนเป็ดอย่าเพิ่งรีบร้อน อีกพักหนึ่งฉันต้องเข้าเมืองเอกของมณฑลสักรอบ ถึงตอนนั้นค่อยดูว่าจะหาซื้อกลับมาสักสองตัวให้พวกเขาใช้เป็นตัวอย่างอ้างอิงได้ไหม"

นี่ก็นับเป็นวิธีหนึ่ง หม่าตงอวิ๋นพยักหน้า "งั้นฉันไปหาพวกอาจารย์จ้าวนะคะ"