เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 161 องค์ชายดุจสายลม
หวังเจี๋ยเดินออกจากห้องทำงานขององค์หญิงด้วยความเบิกบานใจ
ในตอนนั้นเอง ต๋ามู่ก็นำทางหวังเจี๋ยมายังห้องพักของเขา
เตียงนอนขนาดใหญ่ที่มีพื้นที่ถึงสิบหกตารางเมตรนั้น ทำให้หวังเจี๋ยถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ
สิบหกตารางเมตร นั่นคือขนาดห้องพักของหวังเจี๋ยโดยประมาณ
แต่ที่นี่กลับเป็นเพียงพื้นที่ของเตียงนอนหลังเดียว
ต๋ามู่กล่าวกับหวังเจี๋ยอย่างกระตือรือร้นว่า “องค์ชายครับ ห้องนี้พอจะถูกใจท่านไหมครับ ท่านพักผ่อนที่นี่สักครู่ก่อน เดี๋ยวคนรับใช้และนายทหารผู้ช่วยของท่านก็จะมาถึงที่นี่แล้ว ส่วนห้องทำงานและส่วนอื่น ๆ ก็จะมีการจัดเตรียมไว้ให้ท่านเช่นกันครับ”
หวังเจี๋ยรู้สึกแปลกใจ ตอนแรกต๋ามู่ยังใช้คำว่า 'คุณ' กับเขาอยู่เลย ทำไมจู่ ๆ ถึงเปลี่ยนมาเป็น 'ท่าน' ได้