เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 30 การปฏิบัติจริงตามกฎแห่งป่า
“เสบียงของฝั่งผู้ชายมีมากกว่าฝั่งผู้หญิง ตอนแรกพวกผู้หญิงไม่ได้แย่งชิงอะไรมาได้เลย แต่ก็ยังประคองตัวมาได้เจ็ดวัน ฝั่งผู้ชายอย่างน้อยน่าจะประคองตัวได้สองสัปดาห์ อีกสักห้าวันเถอะ พอพวกเขามีอาหารไม่พอ ก็คงต้องเสี่ยงออกมาข้างนอกแล้ว!”
“คุณติดต่อกับหอพักชายอื่นอยู่เหรอ?” หวังเจี๋ยรู้สึกว่าสิ่งที่เธอพูดนั้นดูมั่นใจมาก
“ใช่ค่ะ ฉันติดต่อกับหอพักชายอื่นหมดแล้ว ตอนนี้พวกเขาไม่อยากออกมา แถมยังรู้ด้วยว่ามีคนจากตึก 2 หนีมาที่หอพักหญิง เลยถามเพื่อนนักศึกษาของเราว่าพวกผู้ชายที่มาหอพักหญิงได้รังแกผู้หญิงหรือเปล่า”
“อะไรนะ? พวกเขาคิดว่าพวกเราเป็นคนเลวเหรอ?” พี่รองต้องการหาแฟน เลยทนไม่ได้ที่ถูกคนอื่นมองว่าเป็นพวกบ้ากาม
“ใช่ค่ะ พวกเขาคิดแบบนั้น แต่ฉันคิดว่าพวกเขาไม่ได้อยากมาหอพักหญิงเพื่อช่วยพวกเราออกจากเงื้อมมือคนเลวอย่างพวกคุณหรอก แต่กำลังเสียดายที่ผู้ชายที่เข้าหอพักหญิงไม่ใช่ตัวเองต่างหาก” จ้าวเฟยเฟยนี่มองผู้ชายได้ทะลุปรุโปร่งจริงๆ!