0155

⬢⬢⬢

ตอนที่ 155 ผู้บัญชาการใหญ่บรรเทาภัยหนาวแห่งปาชิ่ง

“อ๊าก~” ซุนต้าเปียวแผดเสียงร้องโหยหวนออกมาด้วยความเจ็บปวดสุดขีดในทันที

เฉินอวี้กระชากตัวซุนต้าเปียวขึ้นมา แล้วลากเข้าไปในห้องข้าง ๆ

ส่วนคนที่เหลือซึ่งยังคงดิ้นรนอยู่บนพื้นนั้น เฉินอวี้ไม่สนใจแม้แต่น้อย ปล่อยให้พวกมันคร่ำครวญอยู่ท่ามกลางหิมะ

ทว่าในสภาพแวดล้อมที่อุณหภูมิต่ำอย่างเลวร้ายนี้ ร่างกายของพวกมันไม่อาจทนทานได้นาน อีกเพียงครู่เดียวก็นิ่งเงียบไปอย่างสิ้นเชิง

“เลิกครวญครางตรงนั้นได้แล้ว ถ้ายังส่งเสียงออกมาอีกนิดเดียวละก็ ฉันจะส่งแกไปอยู่กับพวกพี่น้องของแกเดี๋ยวนี้แหละ” เฉินอวี้กล่าวกับซุนต้าเปียวด้วยน้ำเสียงที่ปราศจากความรู้สึกโดยสิ้นเชิง