0147

⬢⬢⬢

ตอนที่ 147 ครอบครัวปัญญาชน

เมื่อคิดได้ดังนั้น เฉินอวี้ก็เปลี่ยนท่าทีทันที เขาทำหน้าสำนึกผิดแล้วกล่าวกับเฉียวเมิ่งว่า “เสี่ยวเฉียว ผมต้องขอโทษด้วย ผมแค่เป็นห่วงความปลอดภัยของคุณเลยใจร้อนไปหน่อย น้ำเสียงเลยดูแข็งกร้าวไปบ้าง อย่าได้เก็บไปใส่ใจเลยนะ”

“มะ...ไม่เป็นไรค่ะ” เฉียวเมิ่งหน้าแดงซ่านเมื่อได้ยินคำอธิบายของเฉินอวี้

“หึหึ เสี่ยวเฉียว อย่ามัวแต่ยืนอึ้งอยู่เลย ขึ้นรถเถอะ” เฉินอวี้หัวเราะกล่าว

“คุณยอมให้ฉันไปด้วยแล้วเหรอ?” แววตาของเฉียวเมิ่งฉายความประหลาดใจอย่างไม่นึกฝัน เธอถามด้วยความตื่นเต้น

“คุณว่าไงล่ะ?” เฉินอวี้ไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ เขาทำเพียงยิ้มให้