0129

⬢⬢⬢

ตอนที่ 129 สิ่งของบรรเทาภัยพิบัติเหล่านี้ เราขอรับช่วงต่อ

กิจกรรมแจกเสบียงยังคงดำเนินไปอย่างเป็นระเบียบ แม้ว่าข้าวสารคนละสองตำลึงจะไม่มากนัก แต่ก็ยังดีกว่าไม่มีอะไรเลย เพราะท่ามกลางหิมะและน้ำแข็งนี้ หากทำได้เพียงนั่งกินนอนกิน ทรัพยากรที่มีคงหมดลงในไม่ช้า การได้มีอาหารกินฟรีสักปากก็ถือว่าไม่เลวแล้ว

ทันใดนั้น หญิงสูงวัยอายุราว 50 กว่าปีคนหนึ่งก็เดินตรงมาจากด้านหลังกลุ่มฝูงชน โดยมีชายหญิงวัยกลางคนหลายคนห้อมล้อมมาด้วย ในจำนวนนั้นสี่คนยังถือธงเอาไว้ในมือ

“เธอคือเสี่ยวเฉินสินะ ฉันคือเฉียนฮวาเยว่จากคณะกรรมการชุมชน เธอเรียกฉันว่าเลขาธิการเฉียนก็ได้” หญิงสูงวัยกล่าวพลางพยายามยืดตัวยืนตรง แม้ลมหนาวจะเป่าจนแก้มของเธอแดงก่ำและพูดแทบไม่เป็นคำ แต่ในน้ำเสียงกลับยังคงแฝงด้วยความน่าเกรงขามโดยไม่ต้องโกรธเคือง