เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 127 มหาภัยพิบัติไร้ปรานี เทียนอวี้เปี่ยมน้ำใจ
ขบวนรถกระบะลากเลื่อนที่บรรทุกเสบียงอาหารและสิ่งของอื่นๆ จนเต็มคันกำลังแล่นอย่างรวดเร็วอยู่บนทุ่งหิมะหนา ทิ้งรอยล้อลึกเป็นทางยาวเอาไว้เบื้องหลัง ราวกับมังกรเหล็กกล้าท่ามกลางฤดูหนาวที่กำลังแหวกว่ายผ่านโลกสีขาวอันไกลโพ้น
ตลอดทางไม่มีใครพูดอะไร ไม่นานขบวนรถภายใต้การนำของเฉินอวี้ก็มาถึงจุดบรรเทาทุกข์แห่งแรก
ที่นี่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเมือง เป็นจุดตัดของหมู่บ้านจัดสรรขนาดใหญ่ห้าแห่ง คาดการณ์อย่างน้อยที่สุดคือก่อนเกิดมหาภัยพิบัติความหนาวสุดขั้ว ที่นี่เคยมีผู้คนอาศัยอยู่ถึง 50,000 คน ซึ่งคิดเป็นประชากรเกือบหนึ่งในสิบของเมืองอันผิง
ทว่ามหาภัยพิบัติความหนาวสุดขั้วนั้นมาเยือนเป็นเวลาหลายวันแล้ว ก็ไม่รู้ว่าปัจจุบันจะมีผู้คนหลงเหลือรอดชีวิตอยู่เท่าไหร่