0121

⬢⬢⬢

ตอนที่ 121 ภัยพิบัติไร้ปรานีเปี่ยมน้ำใจมนุษย์ อบอุ่นทรวงร่วมฝ่าฟันความยากลำบาก!

“อย่ามัวแต่เหม่อลอย รีบตั้งสติเข้า” เฉินอวี้ตะโกนบอกหลินเล่อเล่อที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับกะทันหัน “ถือโทรโข่งนี่ไว้ แล้วตะโกนข้อความตามที่บอกไปยังหมู่บ้านที่เราผ่าน”

พร้อมกับยื่นโทรโข่งขนาดใหญ่ให้หลินเล่อเล่อ

หลินเล่อเล่อถูกเฉินอวี้ดึงกลับสู่ความเป็นจริงจากห้วงความคิดฟุ้งซ่าน เมื่อมองดูโทรโข่งที่เขาหยิบยื่นให้ เธอก็ทำหน้างุนงง พลางเบิกตากลมโตคู่สวยจ้องมองแล้วถามอย่างสงสัยว่า “จะให้ตะโกนว่าอะไรคะ?”

เฉินอวี้ครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะขับรถเลื่อนหิมะจอดสนิทข้างทาง แล้วรีบหยิบกระดาษกับปากกาออกมา ในขณะที่ปลายปากกาตวัดไปมา ข้อความทรงพลังหลายบรรทัดก็ปรากฏอยู่บนหน้ากระดาษ

จากนั้นเขาก็ยื่นมันให้หลินเล่อเล่อ “อ่านตามนี้”