0112

⬢⬢⬢

ตอนที่ 112 ไม่ได้! ไม่ได้นะ!

“เพล้ง~” ทันใดนั้นก็มีเสียงดังสนั่นขึ้นในจุดชมวิว

แสงไฟสว่างวาบขึ้น แสงที่แยงตาทำให้เฉินอวี๋อดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นบังตา

“ผู้บังคับบัญชาคะ ดึกดื่นป่านนี้ คุณไม่นอนแล้วมาทำอะไรที่นี่คะ? ทำเอาฉันตกใจหมด”

หลินเล่อเล่อขยี้ตาที่งัวเงียด้วยท่าทางขวัญเสีย

เมื่อครู่นี้เอง เธอถูกเสียงกระซิบปลุกให้ตื่น พอเห็นเงาคนยืนอยู่ริมหน้าต่าง เธอก็สะดุ้งสุดตัวลุกขึ้นจากโซฟาแล้วเอื้อมมือไปกดสวิตช์เปิดไฟ จึงได้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น

เมื่อเห็นหลินเล่อเล่อที่สวมชุดนอนบางเบา เฉินอวี๋ก็รู้สึกกระอักกระอ่วนใจขึ้นมาทันที

เขาไม่คิดว่าหลินเล่อเล่อจะยังนอนอยู่บนโซฟาที่จุดชมวิวนี้ แต่พอคิดดูอีกที เขาก็ดูเหมือนจะไม่ได้จัดห้องพักให้หลินเล่อเล่อจริงๆ