0105

⬢⬢⬢

ตอนที่ 105 เหตุใดทุกคนถึงชอบขอคุยเป็นการส่วนตัวนัก?

อีกด้านหนึ่ง เฝิงเจิ้งหยางได้มาถึงห้องที่คุมขังเหล่าเชลยศึกแล้ว

เมื่อเห็นกลุ่มเชลยศึกที่ก้มหน้าก้มตาและมีสีหน้าละอายใจอยู่ตรงหน้า เฝิงเจิ้งหยางก็รู้สึกโกรธจนแทบจะอดรนทนไม่ไหว

คนเหล่านี้ พูดไปแล้วก็ยังคงเป็นทหารในบังคับบัญชาของเขาอยู่ดี!

ลูกไม่สอนเป็นความผิดของพ่อ ทหารไม่เข้มงวดเป็นความเฉื่อยชาของผู้เป็นแม่ทัพ

ในฐานะผู้บัญชาการเขตทหาร เฝิงเจิ้งหยางย่อมรู้สึกเจ็บปวดอย่างลึกซึ้งต่อการตกต่ำและทรยศของคนเหล่านี้

เขาเดินขึ้นไปข้างหน้า กวาดสายตามองเชลยศึกทุกคนราวกับคบเพลิง ในกลุ่มนั้นบางคนก้มหน้าลงต่ำไม่กล้าสบตา บางคนก็มีใบหน้าเต็มไปด้วยความเสียใจ ราวกับอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ไม่กล้าเอ่ยปาก