เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 90 เขตทหารจงหยาง
ไม่นานนัก ลุงจางก็เก็บของเรียบร้อยแล้วเดินออกมาจากตัวบ้าน เขาที่สวมเสื้อโค้ตทหารตัวหนาและสวมหมวกทหารดูมีพลังวังชาขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ราวกับได้ย้อนกลับไปเป็นชายหนุ่มอีกครั้ง
“ลุงจางคะ รบกวนลุงจริงๆ ค่ะ” เฝิงซินหร่านกล่าวด้วยความซาบซึ้ง
“ไม่รบกวนเลย ผู้บัญชาการเฟิงเคยมีบุญคุณกับลุง เรื่องของเขาคือเรื่องของลุง” ลุงจางโบกมือปฏิเสธเป็นเชิงว่าไม่ต้องใส่ใจ
ทั้งสองขึ้นรถเลื่อนหิมะอย่างรวดเร็ว ครั้งนี้ลุงจางเป็นคนนั่งที่นั่งข้างคนขับ เพราะเมื่อเทียบกับเฝิงซินหร่านแล้ว เฉินอวี้ไม่ค่อยจะไว้วางใจชายแก่ที่เพิ่งเจอกันคนนี้เท่าไรนัก
ภายใต้การนำทางของลุงจาง รถเลื่อนหิมะข้ามเนินเขาเล็กๆ ไปสองแห่ง ในไม่ช้ากลุ่มอาคารเขตทหารขนาดใหญ่ก็ปรากฏสู่สายตาของเฉินอวี้และคนอื่นๆ