0007

⬢⬢⬢

ตอนที่ 7 สร้างโรงไฟฟ้าสักแห่ง (ค่อนข้างน่าเบื่อ ข้ามได้)

เฉินอวี้ไม่คาดคิดเลยว่าความระแวดระวังของอีกฝ่ายจะสูงถึงเพียงนี้ เพียงแค่พูดไม่เข้าหูก็จะจับเขาส่งสถานีตำรวจเสียแล้ว

สิ่งนี้ทำให้เขาเกิดความตื่นตระหนกขึ้นมาทันที

อย่างไรเสียเขาก็เป็นเพียงไอ้ขี้แพ้คนหนึ่ง แถมยังเป็นไอ้ขี้แพ้ที่ถังแตกสุดขีด หากต้องไปถึงสถานีตำรวจขึ้นมาจริงๆ เกรงว่าเขาคงยากจะอธิบายพฤติกรรมในตอนนี้ของตนเอง

ดังนั้นเฉินอวี้จึงรีบควักบัตรประจำตัวประชาชนของตนออกมา แล้วกล่าวกับชายผู้นั้น

“พี่ชาย ท่านเข้าใจผิดแล้ว ผมไม่มีเจตนาร้ายจริงๆ นี่คือบัตรประชาชนของผม ผมพักอยู่ที่เขตอันผิงซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเจียงหลินนี่เอง”

เจียงหลินและอันผิงตั้งอยู่ติดกัน ทั้งสองแห่งต่างอยู่ภายใต้เขตการปกครองของเมืองจงหยาง แห่งแรกเป็นระดับเมืองขึ้นตรงต่ออำเภอ ส่วนแห่งหลังเป็นเขตภายใต้สังกัดของเมือง

ชายผู้นั้นเห็นดังนั้นจึงรับบัตรประชาชนของเฉินอวี้มาตรวจสอบด้วยความสงสัย เมื่อเห็นช่องที่อยู่บนบัตรของเฉินอวี้ คิ้วที่ขมวดอยู่ก็คลายออกทันที