ตอนที่ 240 สิทธิ์เข้าออกพระราชวังตามอำเภอใจ

“ท่านเปิดดูเถิด” สิ้นเสียง ฉีโย่วก็นั่งลงบนเก้าอี้ไม้หวงฮวาหลีตัวที่ใกล้กับฉีเหิงที่สุดอย่างสงบผ่าเผย

ได้ยินเช่นนั้น ฉีเหิงก็รู้สึกว่ามิได้มีอะไรกันแปลก

เจ้าหนูนี่อยู่ต่อหน้าเขาก็เป็นเช่นนี้มาโดยตลอด หากวันใดมิได้เป็นเช่นนี้ เขาถึงจะรู้สึกประหลาดใจ

ทว่าเมื่อสัมผัสถึงน้ำหนักของกล่องในมือ เขากลับนึกสงสัยใคร่รู้อยู่บ้างว่าข้างในจะเป็นอะไรกัน

ทว่าพอยังมิทันไรเปิดออก สิ่งที่ประจักษ์แก่สายตากลับเป็นป้ายทองคำสองแผ่น เมื่อเห็นวันเวลาและชื่อที่สลักไว้บนแผ่นหนึ่ง ฉีเหิงก็ประหลาดใจเป็นอย่างยิ่งซึ่งหาได้ยากนัก

ป้ายทองละเว้นโทษตาย!

ฉับพลันนั้น ฉีเหิงเงยหน้าขึ้นมองฉีโย่วที่นั่งอยู่อย่างจริงจังบนที่นั่ง อารมณ์ในใจซัดส่ายปั่นป่วนมิอาจสงบ

จากนั้นจึงก้มหน้าลงมองดูป้ายทองคำอีกแผ่นหนึ่งต่อ