ตอนที่ 232 โศกเศร้า ขึ้นครองราชย์

เมื่อได้ยินเสียงร่ำไห้อย่างเจ็บปวดนี้ หัวใจของทุกคนนอกโถงพลันหนาวเหน็บ เกิดการคาดเดาอันเลวร้ายผุดขึ้นในใจ

ฉีเหิงและพระสนมเสียนได้ยินเสียงเข้า ต่างก็สบตากัน ขอบตาของทั้งสองต่างแดงระเรื่อขึ้นมา

เวลานี้แม้ทุกคนในใจจะคาดเดาได้อยู่แล้ว แต่ก็ยังคงเหลือความหวังไว้ริบหรี่ ด้วยอย่างไรก็ยังไม่ได้ยินข่าวคราวที่แน่ชัด

ผ่านไปครู่หนึ่ง เสียงดัง “เอี๊ยด” บานประตูโถงเปิดออกจากข้างในสู่ข้างนอก ปลุกสติของทุกคนให้ตื่นขึ้นในพริบตา ทุกคนต่างเงยหน้าขึ้นมองไป

สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาก็คือดวงตาของหลี่จิ้นที่ผ่านการร้องไห้มาอย่างชัดเจน หัวใจของทุกคนพลันกระตุกวูบ การคาดเดาของพวกเขาเมื่อครู่เป็นความจริงแล้วหรือ

หลี่จิ้นค่อมตัวเดินออกจากประตูโถง พยายามทำให้น้ำเสียงของตนไม่สั่นเครือ สะกดกลั้นความโศกเศร้าในใจแล้วเอ่ยเสียงดัง “ฝ่าบาท เสด็จสวรรคตแล้ว!”