กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เสด็จพ่อ! ท่านไยต้องทำเช่นนี้ สละราชบัลลังก์ให้ข้าโดยตรงมิใช่เรื่องดีหรอกหรือ สวรรค์กำหนดให้ยืนอยู่ข้างข้าแล้ว ข้าถึงเป็นมังกรแท้บุตรสวรรค์ เสด็จพ่อควรจะคล้อยตามโชคชะตาถึงจะถูก ท่านใจไม้ไส้ระกำเช่นนี้ได้อย่างไร ถึงได้ปลดบุตรชายสายตรงของท่านเล่า!” เมื่อเอ่ยถึงตอนท้าย สีหน้าขององค์รัชทายาทก็บิดเบี้ยวทันที แววตาฉายความเจ็บปวดลึกซึ้ง ทว่าพริบตาถัดมา กลับระเบิดหัวเราะเสียงดังลั่นขึ้นมาอีกครา “ตราประทับหยกอยู่กับท่านสินะ มิน่าเล่าข้าให้คนตามหาตั้งนานสองนานก็ไม่พบ ในเมื่อเสด็จพ่อยืนกรานหัวชนฝาเช่นนี้ เช่นนั้นก็ต้องให้ข้าลงมือด้วยตัวเองแล้ว เสด็จพ่ออย่าได้โทษข้าเลย ทั้งหมดนี้เป็นเสด็จพ่อที่บีบคั้นข้าเอง!”