ตอนที่ 212 เฉินซื่อ แขนขาด

เฉินซื่อคิดมาถึงตรงนี้ ร่างกายก็สั่นเทาราวกับตะแกรงร่อนทันใด “พวก…พวกเจ้าจับคนผิดแล้ว ขะ…ข้ามิใช่สตรีที่อ๋องรุ่ยโปรดปรานที่สุด เฉียวซื่อต่างหาก ถูกแล้ว เฉียวซื่อต่างหากเล่า! พวกเจ้าไปจับนางสิ ยังมีฉีโย่วบุตรชายของนางอีก บุตรชายของนางคือคนที่ฝ่าบาททรงโปรดปรานเป็นพิเศษผู้นั้น พวกเจ้าจับสองแม่ลูกนั่นได้ ย่อมมีประโยชน์กว่าจับข้าตั้งมากนัก จริง ๆ นะ พวกเจ้าเชื่อข้าสิ!”