เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ได้ยินเช่นนั้น คนทั้งสามแห่งจวนโหวพิทักษ์ประจิมก็รีบรับปากเป็นพัลวันว่าจะไม่ทำเช่นนั้น พวกเขายามนี้รู้กระจ่างแก่ใจยิ่งนักว่า ถ้อยคำที่เฉียวหรงจิ่นเอ่ยออกมาล้วนจริงจังทั้งสิ้น
ในใจพลอยรู้สึกยินดียิ่งนักที่ลูกสาวของตนมีเจ้านายซึ่งเห็นค่านางถึงเพียงนี้
ฝูฉวีนั้นซาบซึ้งใจในตัวเฉียวหรงจิ่นจนมิรู้จะเอ่ยเช่นไร นางคุกเข่าลงกับพื้นเพื่อกราบคารวะเฉียวหรงจิ่นเป็นการใหญ่ในทันใด เฉียวหรงจิ่นจึงรีบสั่งให้ชิงเหลียนเข้าไปประคองตัวนางลุกขึ้น
ก่อนที่ฝูฉวีจะจากไป เฉียวหรงจิ่นได้มอบเงินให้แก่นาง 1,000 ตำลึงเงิน เพื่อตอบแทนน้ำใจความผูกพันระหว่างนายบ่าวตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา ฝูฉวีไม่อยากรับไว้ ทว่าภายใต้การยืนกรานของเฉียวหรงจิ่น นางจึงจำต้องยอมรับในที่สุด
“เจ้านาย วันข้างหน้าข้ารับใช้ยังสามารถกลับมาเยี่ยมเยียนท่านได้หรือไม่เจ้าคะ” ฝูฉวีขอบตาแดงระเรื่อเอ่ยถาม