เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ได้ยินเช่นนั้น เฉียวหรงจิ่นก็พยักหน้า “ไปกันเถิด ข้าเองก็ใคร่รู้นักว่าพี่สะใภ้ใหญ่คลอดเด็กผู้ชายหรือเด็กผู้หญิงกันแน่” คงมิใช่เด็กผู้ชายอีกหรอกกระมัง
นางย่อมรู้ดีว่าพวกท่านในจวนตระกูลเฉียวอยากได้ลูกสาวกันจนแทบบ้า บิดาตระกูลเฉียวและมารดาตระกูลเฉียวต่างยิ่งเฝ้ารอคอยจนตาแทบหลุด ทว่าทุกคราที่คลอดออกมาล้วนเป็นเด็กผู้ชาย ทำเอาผู้เฒ่าทั้งสองผิดหวังเสียเหลือเกิน
ได้ยินเช่นนั้น รอยยิ้มของหลิ่วซื่อก็ยิ่งกว้างขึ้น
“คราวนี้พี่สะใภ้ใหญ่กลับคลอดลูกสาวตัวอ้วนกลมให้ตระกูลเฉียวเราน่ะสิ! ท่านแม่ดีใจจนพระราชทานรางวัลเบี้ยรายเดือนให้บ่าวไพร่ในจวนสามเท่าตรงนั้นทันที อีกทั้งยังอุ้มไว้ไม่ยอมปล่อยมือเลยแม้แต่น้อย ก็เพราะเจ้ากับโย่วเอ๋อร์มานี่แหละ ท่านแม่ถึงได้ยอมตัดใจออกมาประเดี๋ยวหนึ่ง รอให้พ่อสามีเลิกงานราชการกลับจวน ไม่รู้ว่าจะดีใจปานใดเชียว!”