กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“หมอหลวง สถานการณ์ของเหล่าเอ้อร์เป็นอย่างไรบ้าง” จักรพรรดิจิ้งหยวนได้สติกลับมาก่อน จึงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าที่เดิมทีซีดขาวของหมอหลวงก็ยิ่งเผือดสีลงไปอีก คุกเข่าลงเสียงดัง ‘ตุบ’ “ฝ่าบาทโปรดประทานอภัยด้วยพ่ะย่ะค่ะ! เป็นกระหม่อมที่ไร้ความสามารถ เท้าของท่านอ๋องหวยภายหน้าเกรงว่าจะมีปัญหาอยู่บ้าง”
หมอหลวงตอบกลับอย่างตัวสั่นงันงก เหงื่อผุดพรายบนหน้าผากดั่งสายฝน สีหน้าตึงเครียดถึงขีดสุด
วาจานี้พอเอ่ยออกมา ผู้คนในที่นั้นต่างตื่นตระหนกตกใจอย่างยิ่ง
บรรดาขุนนางฝ่ายอ๋องหวยไม่อาจนั่งติดได้อีกต่อไป
พระชายาอ๋องหวยรวมถึงผู้คนในจวนได้ยินเช่นนั้น สีหน้าพลันขาวซีดไร้สีเลือด