ตอนที่ 156 เจ้านายพวกเจ้าบอกหรือไม่ว่าจะพักกี่วัน?

ได้ยินเช่นนั้น บิดาตระกูลเฉียวและมารดาตระกูลเฉียวก็ดีใจจนห้ามไม่อยู่ มารดาตระกูลเฉียวกุมมือเฉียวหรงจิ่นพลางลูบไล้ไม่ยอมปล่อย รอยย่นที่หางตาแย้มยิ้มจนรวมเป็นชั้น ๆ

คนอื่น ๆ ทั้งหมดในที่นั้นต่างเผยรอยยิ้มเบิกบานใจ โดยเฉพาะเด็ก ๆ ไม่กี่คนนั้นที่ยิ่งดีใจเป็นพิเศษ

ไม่ใช่เพราะสิ่งอื่นใด เพียงเพราะมีพี่ชายลูกพี่ลูกน้องกับน้องชายลูกพี่ลูกน้องอยู่ พวกเขาไม่เพียงได้ออกไปเที่ยวเล่น ยามออกไปเที่ยวเล่นยังได้รับเงินจากพวกผู้ใหญ่อีกด้วย ทั้งยังขอแค่ไม่ทำเรื่องเหลวไหล โดยทั่วไปแล้วพวกเขานึกอยากเล่นนานเท่าใดก็เล่นได้นานเท่านั้น ขอเพียงจำได้ว่าต้องกลับบ้านก่อนเวลากินข้าวก็พอแล้ว