กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ห้องทรงพระอักษร
ฉีเหิงมองดูบุตรชายที่สะอึกสะอื้นหลังร่ำไห้จบ จึงลูบศีรษะของเขาด้วยความปวดใจอีกครา
เขาพอจะเข้าใจความเคว้งคว้างและความหวาดกลัวของเด็กคนนี้ในช่วงสองวันมานี้ได้
“เสด็จพ่อ ท่านช่วยท่านแม่ด้วยเถิด ตอนนี้นางถูกขังอยู่ในคุกกรมอาญาแล้ว ท่านช่วยนางออกมาได้หรือไม่” ฉีเจาดึงแขนเสื้อของเสด็จพ่อ น้ำตาก็อดไม่ได้ที่จะรินไหลลงมาอีกครา
เดิมทีเขามิใช่คนชอบร้องไห้ ทว่าเมื่อนึกถึงท่านแม่ เขาก็เหลือจะทนไหวจริง ๆ
ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อได้เห็นที่พึ่งพาซึ่งตนไว้วางใจมาโดยตลอด หัวใจของเขาก็ยิ่งเปราะบางลง
ได้ยินเช่นนั้น ฉีเหิงก็นิ่งเงียบไป
เขารู้อยู่แล้วว่าพอกลับมาก็ต้องเผชิญหน้ากับวันนี้จนได้