ตอนที่ 125 ขอโทษ

พระสนมเสียนถอนหายใจ ยื่นมือลูบศีรษะของฉีเจาเบา ๆ

ก่นด่าเฉินซื่อในใจว่าสร้างกรรมแท้ ๆ!

แม่นมเจียงและเหล่านางกำนัลคนอื่น ๆ ที่อยู่ในที่นั้นเห็นเช่นนี้ ต่างก็พากันก้มหน้าลง

สภาพของคุณชายสามชวนให้ปวดใจอยู่หรอก ทว่าคุณชายห้าต่างหากเล่าที่เป็นฝ่ายอยุติธรรมและน่าเวทนาที่สุด

ทั่วทั้งโถงใหญ่มีแต่เสียงร่ำไห้ของฉีเจา ร้องไห้จนกระทั่งสุดท้ายถึงกับไร้เรี่ยวแรง

หากถามว่าพระสนมเสียนปวดใจหรือไม่ ย่อมต้องปวดใจแน่นอน ถึงอย่างไรฉีเจาเองก็เป็นหลานชายของนาง ทว่า โย่วเอ๋อร์ต่างหากที่เป็นผู้บริสุทธิ์ที่สุด นางย่อมกระจ่างแจ้งแก่ใจดี

“เด็กดี ไม่ร้องแล้ว” พระสนมเสียนปลอบประโลมฉีเจาอย่างเก้ ๆ กัง ๆ พลางลูบหลังของเขา ด้วยเพราะปกตินางแทบไม่เคยปลอบผู้ใดมาก่อน

ฉีโย่วเพิ่งจะเดินมาถึงก็เห็นภาพนี้เข้า ฝีเท้าจึงชะงักไปเล็กน้อย