ตอนที่ 112 เฉินซื่อตายไม่ได้

มิเช่นนั้น ไหนเลยจะร้อนรนลงมือกับตนถึงเพียงนี้

เฉินซื่อคิดว่าตนมองฉีโย่วเช่นนี้ จะต้องทำให้เขาหวาดกลัวได้อย่างแน่นอน ผลปรากฏว่า นางเห็นอะไรกัน เขากลับแย้มยิ้ม ยิ้มจนช่างเหมือนกับฉีโย่วที่เติบใหญ่ในชาติปางก่อนถึงเพียงนั้น

ชาติปางก่อน ยามปกติที่ฉีโย่วแย้มยิ้มเช่นนี้ จะต้องมีอะไรกันดึงดูดความสนใจของเขาเป็นแน่ จากนั้นก็จะต้องเผชิญกับการลงมืออันเหี้ยมเกรียมไร้ปรานีของเขา เฉินซื่อสะท้านวาบไปทั้งกาย สั่นเทิ้มอย่างไม่อาจควบคุม จึงรีบก้มหน้าลง

ทว่าเพียงชั่วพริบตา นางก็พลันได้สติกลับมา ตนกลับถูกฉีโย่วที่อายุยังไม่ถึงห้าขวบทำให้หวาดกลัวได้ ช่างน่าขันจริง ๆ