ตอนที่ 106 ช่างหน้าใหญ่เสียจริง แม้แต่วังหลวงยังถูกทำให้ตื่นตกใจ

“พากันไปพักผ่อนเถิด” จักรพรรดิจิ้งหยวนทอดพระเนตรฉีโย่วที่เป็นเด็กตัวน้อย ๆ นั่งอยู่อย่างว่าง่ายตรงนั้น อีกทั้งยังอดทนมาจนถึงตอนนี้ ก็รู้สึกปวดใจขึ้นมาทันที

“พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท”

ทุกคนต่างทยอยทูลลาจากไป

ด้วยว่าวันนี้ดึกมากแล้วจริง ๆ

เซียวเฉวียนได้รับเกี้ยวที่จักรพรรดิจิ้งหยวนทรงจัดแจงให้มาคุ้มกันเดินทางออกจากวังด้วยพระองค์เอง การปรนนิบัตินี้ทำให้ผู้คนจำนวนไม่น้อยในวังพากันเหลียวมองด้วยความตกตะลึง แม้แต่ฮองเฮาก็ยังทรงตกพระทัยอย่างยิ่ง

เซียวเฉวียนผู้นี้ได้รับความโปรดปรานไว้วางพระราชหฤทัยจากฮ่องเต้มากกว่าที่นางคิดไว้ เมื่อก่อนก็พอรู้อยู่ ทว่ามิได้ลึกซึ้งถึงเพียงนี้ ดูท่าคนผู้นี้ผูกมิตรไว้จะดีที่สุด มิใช่ไปล่วงเกิน ฮองเฮาทรงครุ่นคิดขึ้นในใจ

พระสนมเสียนจูงฉีโย่วกลับไปยังตำหนักของตน