กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 203: เห็นบ้างไม่เห็นบ้างนี่แหละดูดีที่สุด
หลินเซี่ยกินไม่เก่งอยู่แล้ว ปกติกินไม่มาก แต่ไม่รู้ทำไม วันนี้ยิ่งกินซุปไก่ก็ยิ่งติดใจ
ซุปไก่ชามใหญ่ หลินเซี่ยฝืนกินไปตั้งครึ่งชาม จนสุดท้ายอิ่มแน่น ก่อนจะค่อย ๆ เดินกลับห้องนอน
พอลั่วเสวี่ยเวยเก็บโต๊ะอาหารเสร็จและกลับเข้าห้องนอน ก็เห็นหลินเซี่ยนอนเอกเขนกอยู่บนเตียงอย่างสบายใจอีกแล้ว
“เดี๋ยวสิ! ทำไมนายหลับอีกแล้วล่ะ? เมื่อคืนนอนจนเที่ยงแล้ว ยังจะนอนอีกเหรอ?”