บทที่ 180: เล่นเกม

บทที่ 180: เล่นเกม

ลั่วเสวี่ยเวยนั่งเบื่ออยู่คนเดียวบนเตียง เธอชะโงกหน้าไปมองทางห้องน้ำเป็นระยะ อยากรู้ว่าหลินเซี่ยอาบน้ำเสร็จหรือยัง

แต่ทุกครั้งที่มองไป หลินเซี่ยก็ยังอาบน้ำอยู่ ทำให้เธอเริ่มไม่พอใจขึ้นมา “เจ้าตัวแสบ เมื่อก่อนนายอาบน้ำเร็วจะตาย แล้วทำไมพอฉันอาบช้า นายถึงช้าตามไปด้วยล่ะ?”

ลั่วเสวี่ยเวยทำปากจู๋พลางพึมพำ แต่พอมองเวลา เธอก็พบว่าตั้งแต่หลินเซี่ยเริ่มอาบน้ำจนถึงตอนนี้ เพิ่งผ่านไปไม่ถึงห้านาทีเท่านั้น

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกว่าห้านาทีนี้ยาวนานกว่าห้าชั่วโมงเสียอีก

เธอคิดจะเล่นโทรศัพท์เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ แต่ลั่วเสวี่ยเวยไม่มีอารมณ์จะไถดูวิดีโอเลย