กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 178: พ่อของนายเองก็เคยเป็นตำนานตอนหนุ่ม ๆ
หลินเซี่ยเดินมาถึงหน้าประตูแล้วกดกริ่ง ตอนเข้าเรียนมหาวิทยาลัย เพื่อป้องกันกุญแจหาย เขาเลยไม่ได้พกกุญแจบ้านมาด้วย
ไม่นานนัก ซูฉิงอวี่ แม่ของหลินเซี่ยก็เปิดประตู พอเห็นหลินเซี่ยกับลั่วเสวี่ยเวย เธอก็ยิ้มออกมาทันที
“แม่! พวกเรากลับมาแล้ว” หลินเซี่ยพูดกับแม่ด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม
“ในที่สุดก็กลับมา เข้ามาเร็ว ๆ”
ซูฉิงอวี่ต้อนรับอย่างกระตือรือร้น หลินเซี่ยเห็นดังนั้นจึงเตรียมยื่นกระเป๋าเดินทางของตัวเองให้แม่ จะได้ไปกินข้าวแล้วพักผ่อน
แต่ทันทีที่เขาเข็นกระเป๋าเดินทางไปข้างหน้า ซูฉิงอวี่ก็เดินอ้อมเขาไปหาลั่วเสวี่ยเวยโดยตรง แล้วยื่นมือไปรับกระเป๋าเดินทางของเธอ