บทที่ 172: บทลงโทษขั้นสุดท้ายของพี่สาวยันเดเระ

บทที่ 172: บทลงโทษขั้นสุดท้ายของพี่สาวยันเดเระ

“เดี๋ยวก่อน!”

เผชิญหน้ากับท่าทีที่จู่ ๆ เสวี่ยเวยก็จะลงมือ หลินเซี่ยรีบพูดห้ามขึ้นมา “เราต้องพูดกันด้วยความเป็นธรรมนะ ฉันทำอะไรผิดถึงต้องโดนลงโทษด้วย?”

หลินเซี่ยรู้สึกว่าช่วงนี้ตัวเองไม่ได้ทำอะไรเลยจริง ๆ “ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ฉันทำอะไรไม่ดีเลย ช่วงนี้ข้อเท้าเธอแพลง ฉันคอยดูแลเธอมาตลอด นับว่าเป็นผู้ชายที่ดีแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมฉันต้องโดนลงโทษด้วย?”

หลินเซี่ยรู้สึกว่าตัวเองโดนใส่ร้ายอย่างหนัก หนักยิ่งกว่าต้วเอ๋อเสียอีก

เสวี่ยเวยมองสีหน้าที่ราวกับผู้ถูกกล่าวหาของหลินเซี่ย ก่อนกัดริมฝีปากแล้วแค่นเสียง “หึ นายยังกล้าบอกว่าตัวเองโดนใส่ร้ายอีกเหรอ งั้นฉันจะคุยกับนายให้รู้เรื่องเอง”