กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 169: เจ้าบ๊องน่ะหลอกง่ายที่สุด
หลินเซี่ยมองอวี๋ซือฮุ่ยที่กำลังยัดน่องไก่ทั้งชิ้นเข้าปากจนเกือบสำลักตาย ก่อนจะหันไปมองลั่วเสวี่ยเวยด้วยสีหน้าตกตะลึง
ลั่วเสวี่ยเวยรีบเสริมขึ้นมาอีกประโยคว่า “จริงนะ เมื่อกี้เธอยังบอกฉันอยู่เลยว่าอยากกิน”
พูดจบ ลั่วเสวี่ยเวยก็ใช้เท้าอีกข้างที่ไม่ได้ข้อแพลงเตะอวี๋ซือฮุ่ยไม่หยุด
แม้อวี๋ซือฮุ่ยจะยังงง ๆ อยู่บ้าง แต่ก็รีบดึงน่องไก่ออกจากปากแล้วพยักหน้ารัว ๆ “ใช่ ๆ เมื่อกี้ฉันบอกเวยเวยอยู่ว่า เที่ยงนี้กินไก่กันไหม”
“???”
หลินเซี่ยยิ่งงงหนักกว่าเดิม จนตะเกียบในมือแทบร่วงลงพื้น
เขาแค่ถามเรื่องเช่าบ้านเองไม่ใช่เหรอ? จำเป็นต้องตื่นเต้นจนลนลานขนาดนี้เลยหรือไง?