กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 163: เรื่องรักษาโรคซึมเศร้า หลินคนนี้น่ะมืออาชีพ
ตอนแรกลวี่เจียหาวยังไม่ทันตั้งตัว จนกระทั่งลู่เหย่เตือน เขาถึงได้รู้ว่าหลินเซี่ยกำลังแกล้งเขา ทำให้เดือดจัดขึ้นมาทันที เกือบจะเข้าไปเอาเรื่องกับหลินเซี่ยอยู่แล้ว
สุดท้ายหลินเซี่ยต้องบอกว่าจะเลี้ยงชานม เขาถึงยอมยกเลิกการดวลแบบอัศวิน
“เดี๋ยวนะ! นายเปิดร้านชานมเองอยู่แล้ว เลี้ยงชานมฉันมันจะเสียเงินสักเท่าไรกันเชียว?” ลวี่เจียหาวเพิ่งนึกถึงเรื่องนี้ได้
“แล้วนายจะกินไหม? ไม่กินก็ช่าง”
หลินเซี่ยรับชานมที่สวี่เหยียนเอามาให้โดยไม่ลังเล ก่อนจะดื่มเองหนึ่งอึก