กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 151: แมวป่าน้อยจับจ้องเหยื่อ
ถึงลั่วเสวี่ยเวยจะแน่ใจมากว่าตัวเองกำลังชมหลินเซี่ยอยู่ แต่หลินเซี่ยกลับรู้สึกแปลกๆ ยังไงชอบกล
ตั้งแต่พนักงานแคชเชียร์สาวผมทองคนนั้นคุยกับลั่วเสวี่ยเวย พอเห็นหลินเซี่ยทีไรก็ทำท่าเหมือนจะหัวเราะทุกที จนหลินเซี่ยเกือบคิดว่าบนหน้าตัวเองมีอะไรติดอยู่หรือเปล่า
แต่เขาลูบคลำอยู่หลายครั้งก็ไม่พบอะไร ยิ่งทำให้เขางุนงงเข้าไปใหญ่
“เธอชมฉันจริงๆ ใช่ไหม?”
“จริงสิ”
“แล้วพนักงานคนนั้นจะหัวเราะทันทีที่เห็นฉันทำไม?” หลินเซี่ยถือถุงไว้ในมือ สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย
“เขาเห็นว่านายเป็นชาวต่างชาติ ก็เลยรู้สึกแปลกใหม่น่ะสิ”