บทที่ 140: จิตแพทย์ของลั่วเสวี่ยเวย

บทที่ 140: จิตแพทย์ของลั่วเสวี่ยเวย

หลังจากคุยกับลั่วเสวี่ยเวยเสร็จ หลินเซี่ยก็ลุกจากเตียง อาบน้ำ ซักผ้า และตากผ้าด้วยตัวเอง

สุดท้ายเขาก็เข้าครัวทำอาหารเช้าเอง ทำแซนด์วิชเนื้อทอดง่าย ๆ กับนมร้อนหนึ่งแก้ว

ตอนกินเข้าไป หลินเซี่ยอดชมตัวเองไม่ได้ว่า “นี่สิถึงจะเรียกว่าอาหารเช้า! ซาลาเปาไส้เนื้อที่แม้แต่ต้าหวงของมหาวิทยาลัยยังเมินน่ะ มันเสียของชัด ๆ!”

แต่ตลอดเกือบหนึ่งเดือนที่ผ่านมา นี่เป็นครั้งแรกที่หลินเซี่ยลงมือทำอาหารเช้าเอง เพราะปกติเขาเอาแต่นอนตื่นสาย

หลังจากกินอาหารเช้าเสร็จ ก็ใกล้ถึงเวลาแล้ว หลินเซี่ยจึงสะพายกระเป๋านักเรียน เตรียมขับรถไปมหาวิทยาลัย

ตอนลงไปชั้นล่าง เขายังเปิดดูหน้าต่างแชตกับลั่วเสวี่ยเวย แต่เธอยังไม่ได้ส่งข้อความใหม่มา

“ผ่านมาตั้งนานแล้ว น่าจะนอนพักไปแล้วมั้ง?” หลินเซี่ยคิดในใจ