บทที่ 132: สามีตัวน้อยของฉันประเมินค่าไม่ได้ ไม่ขายด้วย

บทที่ 132: สามีตัวน้อยของฉันประเมินค่าไม่ได้ ไม่ขายด้วย

ทันทีที่สวี่เหยียนพูดจบ บรรยากาศอึดอัดแปลกประหลาดในออฟฟิศก็พุ่งขึ้นถึงจุดสูงสุด

ลั่วเสวี่ยเวยมองสวี่เหยียนด้วยสีหน้าตกตะลึง แววตาราวกับกำลังถามว่า “เธอลองฟังสิ่งที่ตัวเองพูดหน่อยไหม?”

หลินเซี่ยเบิกตากว้าง เขามองสวี่เหยียนอย่างไม่อยากเชื่อ ก่อนจะหันไปมองลั่วเสวี่ยเวยที่อยู่ข้างกาย

เธอชื่อลั่วเสวี่ยเวยเหรอ? แล้วภรรยาของฉันชื่ออะไรล่ะ?

ส่วนเสี่ยวอันที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน ตอนนี้เข้าสู่โหมดระดมความคิดอย่างหนักแล้ว: นี่มันสถานการณ์อะไรกัน?

ประธานลั่วให้สวี่เหยียนปลอมตัวเป็นเจ้านายไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมตอนนี้ถึงปลอมทั้งตัวตนและชื่อไปเลยล่ะ?