กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 112: อะไรควรประหยัดก็ประหยัด อะไรควรจ่ายก็จ่าย
ในวินาทีนั้น ภาพเหตุการณ์ต่างๆ ผุดขึ้นมาในหัวของลั่วเสวี่ยเวยเป็นฉากๆ เธอรู้สึกเหมือนหัวใจกำลังจะกระเด็นออกมาจากอก
ท่ามกลางสายตาเหลือเชื่อของหลินเซี่ย ลั่วเสวี่ยเวยหันกลับมาเผชิญหน้ากับเขาในชั่วพริบตา ราวกับเปิดโหมดโกงไว้ โดยไม่มีท่าทีเปลี่ยนผ่านใดๆ เลย
“มะ...ไม่มีอะไร!!!”
“ไม่มี—อะไรนะ?”
หลินเซี่ยเลิกคิ้ว มองลั่วเสวี่ยเวยด้วยสีหน้าสงสัย พลางคิดในใจว่า หน้าเธอซีดขนาดนั้นยังจะบอกว่าไม่มีอะไรอีก