บทที่ 107: หลบเคราะห์ปัดเป่าสิ่งชั่วร้าย ส่วนวิธีหลบก็ไม่ต้องถาม

บทที่ 107: หลบเคราะห์ปัดเป่าสิ่งชั่วร้าย ส่วนวิธีหลบก็ไม่ต้องถาม

หลังตระหนักได้ว่าสถานการณ์ไม่ปกติ ลั่วเสวี่ยเวยก็รีบระงับความโกรธที่มีต่อหลินเซี่ย แล้ววิ่งกลับไปที่ห้องนั่งเล่นทันที

แต่เพราะเธอสวมถุงน่องอยู่ แถมเท้ายังลื่นจนล้มลงกับพื้น เสียงตุบดังอับ บ่งบอกชัดเจนว่าล้มไม่เบาเลย

หลินเซี่ยได้ยินเสียงก็รีบคิดจะเข้าไปช่วย แต่เชือกที่ลั่วเสวี่ยเวยมัดไว้แน่นเกินไปจนเขาขยับตัวไม่ได้

โชคดีที่ลั่วเสวี่ยเวยดูเหมือนจะไม่เป็นอะไรมาก หลังลุกขึ้นได้ เธอก็รีบเอาโทรศัพท์ไปจ่อข้างหูของหลินเซี่ย

“สายของซ่งปั๋ว เขาบอกว่ามีไฟไหม้”