กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 105: พี่สาวเมดนี่สุดยอดที่สุดเลย
ตอนที่หลินเซี่ยหยิบชุดเมดออกมา ลั่วเสวี่ยเวยถึงกับยืนนิ่ง สมองค้างไปชั่วขณะ
เธอเคยคิดว่าหลินเซี่ยอาจให้เธอใส่ถุงน่องสีดำ ชุดนอน หรือเสื้อผ้าแปลกๆ อย่างอื่นที่เธอไม่มีทางใส่ออกจากบ้านได้ เพราะแทบไม่มีผ้าเหลืออยู่เลย
แต่เธอไม่เคยคิดเลยว่าหลินเซี่ยจะให้เธอใส่ชุดเมด
เห็นลั่วเสวี่ยเวยยืนนิ่งอยู่ หลินเซี่ยก็รีบถามทันทีว่า “ทำไมล่ะ ชุดนี้ไม่ได้เหรอ? เธอเป็นคนบอกเองไม่ใช่เหรอว่าอะไรก็ได้?”
“ไม่! ไม่มีอะไร”
ลั่วเสวี่ยเวยได้สติแล้วส่ายหน้า ก่อนถามอย่างไม่เข้าใจว่า “ฉันใส่ชุดนี้ก็ได้อยู่หรอก แต่นายแน่ใจนะ? ฉันรับปากว่าจะให้รางวัลนายแค่ครั้งเดียวนะ ต่อไปถ้านายอยากให้ฉันใส่อะไร ฉันไม่ยอมง่ายๆ แล้ว”
“แน่ใจ แน่ใจอยู่แล้ว!”