บทที่ 96: เปิดไม่ออก นายช่วยฉันหน่อย

บทที่ 96: เปิดไม่ออก นายช่วยฉันหน่อย

หลังจากจูบหลินเซี่ยแล้ว ลั่วเสวี่ยเวยก็ค่อยๆ คลายแขนออก แม้จะยังรู้สึกไม่เต็มอิ่ม แต่รอบข้างก็มีคนอยู่เต็มไปหมด จูบนานกว่านี้คงไม่เหมาะ ไม่อย่างนั้นพวกเขาได้ขึ้นข่าวแน่

หลินเซี่ยที่ถูกจู่โจมกะทันหันถึงกับมึนไปพักหนึ่ง จนกระทั่งลั่วเสวี่ยเวยปล่อยตัว เขาถึงได้สติกลับมา

เขาหัวใจเต้นเร็วพลางพูดกับลั่วเสวี่ยเวยว่า “แถวนี้คนเยอะนะ เธออย่าทำอะไรตามใจสิ”

“ฉันไม่ได้ทำอะไรตามใจสักหน่อย นายเห็นไหมว่าหน้าฉันแดงมาก แถมยังร้อนจนไม่สบายตัว ฉันก็เลยจูบสามีของตัวเองสักหน่อย ตอนนี้ไม่รู้สึกไม่สบายแล้ว แก้มก็กลับมาเป็นปกติแล้วไม่ใช่เหรอ?” ลั่วเสวี่ยเวยพูดพลางหัวเราะเบาๆ