บทที่ 90: นี่ไม่ใช่คนโง่หรอกเหรอ

บทที่ 90: นี่ไม่ใช่คนโง่หรอกเหรอ

ระหว่างที่หลินเซี่ยกับลั่วเสวี่ยเวยไปเที่ยวพักผ่อนที่เมืองหลวง ในมหาวิทยาลัยหลินไห่ก็ยังมีนักศึกษาจำนวนน้อยที่ยังไม่ได้กลับบ้าน

หลายคนที่ยังไม่กลับบ้านเป็นเพราะบ้านอยู่ไกล เดินทางไม่สะดวก ส่วนที่เหลือก็มีเหตุผลอื่น

กู้อวี้หรงเองก็ไม่ได้กลับบ้าน เธอไม่มีที่ให้กลับไปอยู่แล้ว แม้บ้านของครอบครัวจะมีชื่อเธอเป็นเจ้าของ แต่กลับไปก็ไม่มีใครอยู่ด้วย

ส่วนจะขายก็ขายได้ราคาไม่เท่าไร เพราะเป็นห้องราคาถูกที่ไม่มีแม้แต่โฉนดที่ดิน เก็บไว้ยังพอเป็นที่พักให้เธอได้ในช่วงปีใหม่

กู้อวี้หรงตื่นขึ้นมาเพียงลำพังในหอพัก หลังจากกินอาหารเช้าง่ายๆ เธอก็ลุกออกไปนอกมหาวิทยาลัย ตั้งใจหางานพิเศษทำเพื่อหาเงินเป็นค่าใช้จ่าย