เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 84: สวยขนาดนี้ จะถอดทำไมกัน
หลังจากเข้าห้องน้ำแล้ว ลั่วเสวี่ยเวยก็กลับมาที่ห้องหนังสือ หลินเซี่ยเห็นเธอยังดูลนลาน แถมท่าทางก็ตึงเครียดอยู่หน่อยๆ จึงอดถามไม่ได้
“จะลนลานอะไรขนาดนั้น? หรือเมื่อกี้ฉันเข้ามาแล้วทำให้นายตกใจ?” หลินเซี่ยถามอย่างไม่เข้าใจ
“เอ่อ...”
ลั่วเสวี่ยเวยตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกชั่วขณะ ถ้ายอมรับว่าถูกหลินเซี่ยทำให้ตกใจ ก็ไม่เท่ากับยอมรับว่าเธอขี้กลัวหรอกเหรอ?
น่าอายเกินไปแล้ว
แต่ถ้าไม่ยอมรับ เธอจะอธิบายยังไง? ถ้าหลินเซี่ยเดาได้ว่าเมื่อกี้เธอเห็นอะไรเข้า ก็ยิ่งน่าอายกว่าเดิมอีก
ช่วงเวลาที่ตกอยู่ในสถานการณ์ลำบากทั้งไปต่อก็ไม่ได้ ถอยหลังก็ไม่ได้นี่ทรมานที่สุดแล้ว ลั่วเสวี่ยเวยไม่อยากเลือกทางไหนทั้งนั้น
เธอยอมให้เจ้าหนุ่มนี่ดูถูกไม่ได้เด็ดขาด!