บทที่ 82: เอกสารการเรียน แน่นอนว่าต้องเอาไว้เรียนสิ

บทที่ 82: เอกสารการเรียน แน่นอนว่าต้องเอาไว้เรียนสิ

ลั่วเสวี่ยเวยเอาผ้าขนหนูมาให้หลินเซี่ยเช็ดหน้าจนสะอาด จากนั้นยังเอาขนมปังมาให้เขากินรองท้องช้า ๆ จะได้ไม่หิว

หลินเซี่ยเป็นสามีตัวน้อยของเธอ ถ้าปล่อยให้หิวจนแย่ แล้วเธอจะเล่นอะไรได้อีกล่ะ?

หลินเซี่ยกินขนมปังไป ส่วนลั่วเสวี่ยเวยก็เริ่มแต่งตัวให้เขา

ถึงจะยอมรับชะตากรรมแล้ว แต่หลินเซี่ยก็ยังอดถามไม่ได้ว่า “ให้ฉันใส่กระโปรงก็พอเข้าใจได้ แล้วทำไมยังต้องให้ใส่ของประหลาด ๆ พวกนี้ด้วย?”

“นายเป็นผู้ชาย จะไปรู้ได้ยังไงว่าพวกผู้หญิงอย่างเราชอบแต่งตัวให้ของน่ารัก ๆ ตอนเด็ก ๆ ฉันชอบแต่งตัวให้ตุ๊กตา แล้วก็ต้าเหลืองที่บ้านคุณย่าด้วย”