บทที่ 80: ผักกาดขาวดีๆ ถูกหมูคาบไปแล้วเหรอ?

บทที่ 80: ผักกาดขาวดีๆ ถูกหมูคาบไปแล้วเหรอ?

ลั่วเสวี่ยเวยไม่คิดเลยว่าหลินเซี่ยจะลงมือทันที แถมยังบีบอีก ทำเอาเธอตั้งตัวไม่ทันไปชั่วขณะ

แต่ไม่นานเธอก็ปรับตัวได้ แสร้งทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เมื่อกี้เธอยังแกล้งหยอกหลินเซี่ยอยู่เลย ถ้าหลินเซี่ยจับได้ว่าเธอกำลังประหม่าอยู่หน่อยๆ แบบนี้ จะไม่ถูกเขาเอาไปล้อเอาหรือไง?

สุภาษิตว่าไว้ ทุกอย่างยากตรงเริ่มต้น แต่พอผ่านช่วงเริ่มต้นไปได้แล้ว หลังจากนั้นก็ง่ายขึ้นเยอะ

แต่ประโยคนี้ใช้กับเรื่องแบบนี้ได้ด้วยเหรอ?

หลินเซี่ยเองก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่หลังจากบีบไปครั้งหนึ่ง เขาก็ไม่ประหม่าอีก กลับรู้สึกว่าวิธีเรียกสติแบบนี้ไม่เลวเลย