กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 76: ฟังสามี
ภายในอพาร์ตเมนต์อีเดนการ์เดน ลั่วเสวี่ยเวยยังคงหลับฝันอยู่ พลางพึมพำไม่หยุด
“สามี~ ตัวนายทั้งนุ่มเลย ฉันชอบมาก ขอกอดต่ออีกหน่อยนะ”
“อืม~ ฉันอยากกอดต่ออีกหน่อย~ กอดต่ออีกสักพักนะ”
ลั่วเสวี่ยเวยกอดหมอนไว้แน่น ขยับตัวไปมาไม่หยุด จนศีรษะค่อย ๆ จมลงไปในหมอน กระทั่งรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล เธอจึงค่อย ๆ ลืมตาขึ้น และเมื่อพบว่าสิ่งที่กอดอยู่คือหมอน เธอก็ลุกขึ้นนั่งช้า ๆ
“ที่แท้ก็ฝันไปนี่เอง”
ลั่วเสวี่ยเวยนั่งอยู่บนเตียงด้วยผมเผ้ายุ่งเหยิง ดวงตายังปรือด้วยความง่วง ในอ้อมแขนยังกอดหมอนไว้ตรงมุมหนึ่งซึ่งชื้นแฉะเล็กน้อย สายชุดนอนทั้งสองข้างหลุดลงไปอยู่ข้างลำตัว แม้แต่ชายกระโปรงด้านล่างก็ยับยู่ยี่จนเผยให้เห็นกางเกงชั้นในลูกไม้สีดำ